ادای احترام به رئیس جمهور مرحوم، آری یا نه؟

محمد مهدی فتوره چیدر پی حادثه ی مصیبت بار سقوط هلی کوپتر رئیس جمهوری و همراهانش در آخرین سفر و ماموریت بی بازگشت و سئوال برانگیز ایشان، چند روزیست که بخش زیادی از جامعه ی در حال گذار کشور بلاخیزمان در غم و اندوه از دست دادن جمعی از دولتمردان و همراهانشان به سوگ نشسته اند در حالیکه همزمان در گوشه و کنار این سرزمین، تصاویری هم در فضای مجازی به چرخش درآمد از هم وطنان داخلی و اغلب خارج نشینی که برای هجرت آنان به دیار باقی اظهار شادی زائد الصفی کرده و یا بعضا به رقص و پایکوبی مشغول شدند. با این وجود، و بر خلاف تصور، شواهد و قرائن و گزارشات مختلف تصویری گویای حضور نسبتا چشمگیر آحاد مردم در مراسم های تشییع و یا به بیان منتقدانی، پیکر گردانی آن زود رفتگان بود، تا جایی که برخی منابع خبری و تحلیلگران سیاسی میزان جمعیت های حاضر در بدرقه ی آن مرحومان را حتی بیش از مراسم تشییع شهید سلیمانی ارزیابی کردند! در روزهای گذشته در مکالمات حضوری و تعاملات مجازی برخی از دوستان و آشنایان ضمن ابراز تعجب از این میزان حضور مردم، برخی آن را ناشی از ادب مردم ساده دلِ همواره در صحنه و جویای ثواب، یا قدرشناسی از چهره ای خدوم، یا شعورمندی آخرین نسل وفادار به ارزش های انقلاب، احساسی بودن و فراموشی تاریخی آنان، و یا وابسته بودن به ارگان های نظامی و انقلابی چون بسیج و سپاه و ... قلمداد کردند و لذا بر آن شدم با طرح یک سئوال اساسی از 200 نفر از دوستان و همکاران نزدیک و آشنا در کشور(25 تا 75سال با تحصیلات دانشگاهی) از ایشان بپرسم که آیا در هیچ یک از مراسم تشییع و گرامیداشت رئیس جمهور مرحوم و همراهان شان حضور داشته اند و در صورتی که پاسخ شان مثبت یا منفی است دلایل شان را بر شمارند و لذا در ادامه به برخی از مهم